นิทาน ชายสองคนบนเรือ           มีชายสองคน ออกไปหาปลาเป็นประจำ แรกทีเดียวก็พอหาปลาในน้ำตื้น ๆ ได้ ต่อมาก็ต้องออกไปที่น้ำลึกมากขึ้น จึงคิดต่อเรือขึ้นมาลำหนึ่ง แล้วก็ใช้เรือลำนั้นออกไปหาปลาด้วย กัน จนวันหนึ่งขณะที่กำลังแล่นเรืออยู่กลางน้ำลึก เรือเกิดเข้าไปในทางน้ำวนที่กำลังจะเริ่มเชี่ยว กราก             หนึ่งในชายสองคนนั้นเห็นว่าจะไปไม่รอดจึงคิดจะสละเรือ ส่วนชายอีกคนหนึ่งนึกเสียดายเรือ จึงพยายามที่จะรักษาเรือไว้ แล้วหาทางพายออกจากกระแสน้ำวน ทั้งสองคนจึงลองช่วยกัน ประคับประคองเรือไว้ จนถึงจุดที่จะทานกระแสน้ำวนไม่อยู่ ชายคนที่คิดจะสละเรือบอกว่า ให้รีบทิ้งเรือเสีย ยังพอว่ายทวนกระแสเข้าฝั่งได้ แต่ชายอีกคนหนึ่งไม่ฟัง ยังคงพยายามรักษาเรือต่อไป            ท้ายที่สุด ชายที่คิดสละเรือก็กระโดดลงน้ำ ว่ายเข้าฝั่งได้ แต่ชายที่สาละวนอยู่กับการจะเอา เรือออกจากกระแสน้ำวน ก็จมน้ำไป.          คัดลอกจากหนังสือ " ตำนานโศลก แห่ง คีตยาน เขียนโดย วีระ สมบูรณ์ " สำนักพิมพ์โกมลคีมทอง

นิทานเรื่องนี้ให้แง่คิดอะไรดีๆ แก่ท่านบ้าง ขอเชิญชาวพุทธทุกท่านร่วมแสดงความคิดเห็นที่หลากหลายได้ ณ เวทีระดมความคิดแห่งนี้

[an error occurred while processing this directive]

สมัครเป็นสมาชิก "จดหมายข่าวชาวพุทธ" วันนี้ เราจะส่งเทคนิคหรือเคล็ดลับดี ๆ มาถึงMail box ของท่านเป็นประจำทุกสัปดาห์ อาทิ วิธีคิดพิชิตเซ็งสร้างสุข , เทคนิคอ่านหนังสือให้จำแม่น ,วิธีหายใจอย่างมีความสุข, เคล็ดลับทำให้อุปสรรคกลายเป็นยากำลัง , รักอย่างไรให้สมหวัง, ศิลปะการใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุข , positive thinking แบบพุทธ , วิธีสอนลูกอย่างสร้างสรรค์ , ขำขันชาวพุทธ ฯลฯ และ ข่าวดีอื่นๆ อีกมากมาย เชิญสมัคร จดหมายข่าวชาวพุทธ ฟรี ! ครับผม เชิญกรอกE-mail address (กรอกอีเมล์ของท่าน-เลือกช่อง "สมัครสมาชิก"- กดปุ่ม Submit) สมัครสมาชิก ยกเลิกสมาชิก