บทที่ ๘ แว่วเสียงเพลง

พระพุทธเจ้าของฉัน
สันติสุข โสภณสิริ
บทที่ ๘ แว่วเสียงเพลง

คืนวันหนึ่งหลังจากเจ้าชายสิทธัตถะเสวยอาหารค่ำแล้ว เธอได้ขึ้นบรรทมเล่นบนพระแท่น เศียรของเธอหนุนอยู่บนตักของเจ้าหญิงพิมพาข้างๆ มีสาวใช้คอยโบกพัดวีให้ และมีเสียงเพลงเย็นๆ ขับกล่อมอยู่ตลอดเวลาเหมือนเช่นทุกวัน จนกระทั่งดึกสงัดตอนเช้าเจ้าชายกำลังจะเคลิ้มหลับ ก็ได้ยินเสียงเพลงหนึ่งแว่วมาตามสายลม เป็นเพลงประหลาดที่เจ้าชายไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย เนื้อเพลงมีอยู่ว่า

เจ้าชายสิทธัตถะแปลกใจว่า นอกจากวังอันแสนสุขของเธอแล้วยังมีโลกข้างนอกอีกหนึ่ง เธอชักอยากรู้ว่าข้างหลังกำแพงวังนี้มีอะไร ความแก่ ความเจ็บ ความตาย เป็นฉันใด เธอไม่เคยรู้จักมาก่อนเลย และความจริงที่ว่านั้นอยู่ที่ไหน เจ้าชายสงสัยอยากรู้อยากเห็นเหลือเกินเมื่อรำพึงดังนี้แล้ว เจ้าชายก็หลับไหลไปพร้อมกับความฝันใหม่